سلام بچه ها
راستش بعدازاومدن ازهویزه کمتروقت کردم
به وبلاگ سری بزنم اماالان که خدمتتون رسیدم
بعضی ازصحبتهامو می خوام باهاتون درمیون بزارم.
بیست روزی که درهویزه بودم باشهیدعلم الهداورفقاش
خیلی حال کردم وفکرنکنم نیازی به گفتن باشه
چراکه شماعاشقان شهداخودتون می دونین من چی
می گم والبته اگرهم بخوام بیان کنم قابل توصیف نیست.
راستش بنده باتوجه به حادثه دیشب که درشیراز
اتفاق افتادمی خوام بیشترحول اون قضیه
درددل کنم.
سال تحویل درهویزه حاج اقای ماندگاربرامون سخنرانی
می کردوچه سخنرانی خوشمزه ای بود.
همه ی حرفهای ایشون زیبابودن امابنده می خوام
درموردحادثه تصادف دانشجویان مشهدی اززبان ایشون
بگم.
حاج اقاماندگارعرض کردن:«بنده وقتی به کناراتوبوس
اون دانشجوهارفتم فیلم لحظات اخرشون در
اتوبوس رو که دیدم داشتن سینه زنی می کردن.»
بله اونهادرحال گفتن ذکریاحسین یاحسین بودن
که جان به جان افرین تسلیم کردن وچه سعادت
عظیمی قسمتشون شد.(خداقسمت هممون کنه)
اونجاخیلی به حال اون دانشجوهابه خصوص بعداینکه
شنیدم درحرم امام رضا(ع)دفنشون کردن حسرت خوردم
ودردل گفتم:«خوش بحالتون رفقا...»
دیشب خونه نبودم والان دراخبارساعت۱۴بودکه قضیه
مربوط به شهدای شیرازراشنیدم وهنگامی که دونستم
اونهاهم بعدذکریاحسین یاحسین به سوی خداشون
پروازکردن بازهم دردل گفتم:«خوش بحالتون رفقا...»
این خبرها راکه انسان میشنودواقعاازیک نظر
خیلی شادی اوره چراکه مارابه مرگ درهنگام عزاداری
اباعبدلله امیدوارترمی کنند.
ان شاالله مرگ تمام ما درلحظه عزای حسین(ع)
باشه وبدا بحال اون کسی که درهنگام گناه بمیره.
ازهمینجا به این شهدای عزیزمون می گیم:
«رفقاماروهم فراموش نکنین.خوشبحالتون رفقا...»
برای باخبرشدن ازجزئیات بیشترحادثه به سایت
رهپویان وصال شیراز سربزنین.
اینجاکلیک کنین

|
+| نوشته شده توسط
زائرگلزارشهدا در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387
|