.  

اين تصوير را زمستان گذشته در قطعه شهداي بهشت رضاي مشهد گرفتم .نصب اين قاب چه کار خانواده شهيد باشد، چه کار بچه هاي پايگاه ، گوياي حرفي است که به خوبي و زيبايي بيان شده است .

قرار دادن کلوز آپي از چشمان شهيد در قاب مزار او، از سه جهت قابل تحسين است.

 اول آنکه نگاهي متفاوت واستفاده اي نو از قالب تکرار شده قابهاي آلومينيومي در قطعه شهداست.

دوم آنکه اين انتخاب و بزرگنمايي ، اگر چه بسيار ساده وبدون تکلف و وسواس در رعايت اصول صورت گرفته است، پيامي امروزين را به هر رهگذري مي رساند. چشم شايد موثر ترين عنصر ارتباطي چهره با ديگران باشد واين چشمها حرفهاي ناگفته و نانوشته زيادي را با ما در ميان مي گذارند . در اولين نگاه به اين تصوير ، شاهد بودن شهيدي را درک مي کنيم که به ما چشم دوخته است و به خاطر بزرگي تصوير ، ناگهان خود را در محضر او مي يابيم.

 و بالاخره سوم آنکه در تبليغات محيطي، تقريبا هميشه استفاده از کلوز آپ به ما اين امکان را مي دهد که از کمترين سطح ، بيشترين استفاده رابنماييم. در واقع به تصوير ما امکان بيشترين برد را از لحاظ ديده شدن مي دهد . وآنچه را که مخاطبي در فاصله اي خاص مي ديده ، اينک مخاطبان بيشتري ، از چند برابر آن فاصله مي بينند .

البته گفتن ندارد که ويترين هاي نصب شده در قطعه شهدا ، عرصه رقابت تبليغاتي نيست تا هر کس بيشتر ديده شود ، برد با او باشد . اما آن چه منظور ماست، انتخاب اين تکنيک براي رساندن آن پيام است که به درستي انتخاب شده و داراي کار آيي است.

امروز به دليل طرح نوسازي، اين قاب ديگر وجود ندارد . اما آن نگاه ها همچنان باقي است .

برگرفته ازوبلاگ به نام بازسازی